Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/3189 E. 2025/3548 K.

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1186 E., 2025/615 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/430 E., 2024/71 K. Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; 104 ada 28 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde davalı ile paylı malik olduklarını, davalının taşınmaza yol yaparak müvekkilin payını kullanmasını engellemek ve mevcut yolu da duvar örerek işgal etmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, el atmanın önlemesine, işgale sebebiyet veren yapının ortadan kaldırılarak eski hâle getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın taksim edildiğini, işgal edildiği iddia edilen kısmın taksim ile müvekkiline bırakılan alan sınırlar içerisinde olduğunu belirterek, açılan davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununun, taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; bilirkişi raporunda davacıların hissesine düşen dava konusu kısmın bedelinin 2.679,89 TL, eski hâle getirme bedelinin 3.805,49 TL, ağaç bedelinin 391,40 TL olduğu, bu bedellerin hükmün verildiği tarih itibariyle istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle istinaf başvurusunda bulunan davacılar vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar vermiştir. V.EK KARAR Bölge Adliye Mahkemesi 15.05.2025 tarihli ek kararında; 2024 yılı için istinaf kesinlik sınırı 28.250,00 TL olduğundan verilen kararın hüküm tarihi itibarı ile kesin nitelikte olduğu ve temyizi kabil nitelikte olmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341, 346/1 ve 352. maddeleri gereğince reddine karar vermiştir. VI. EK KARAR TEMYİZİ A. Ek Karar Temyiz Sebepleri Davacılar vekili; taşınmazın değeri üzerinden dava değerinin tespiti gerektiğini, hesaplanan değerin davacıların payı oranında bölünmesinin hatalı olduğunu, hükmün kaldırılmasını ve esas yönünden inceleme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Ek karara yönelik temyiz incelemesinde; 6100 sayılı Kanun'un 346. maddesinde; "istinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344. maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder. Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar" düzenlemesi mevcuttur. Aynı Kanun 366. maddesi ise; "Bu Kanunun istinaf yolu ile ilgili 343 ilâ 349 ve 352. maddeleri hükümleri, temyizde de kıyas yoluyla uygulanır" şeklinde düzenlenmiştir. Öte yandan 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 44. maddesiyle 6100 sayılı Kanun'a eklenen ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren "Parasal sınırların artırılması" başlıklı Ek 1. madde hükmü uyarınca, 362. maddedeki parasal sınırların her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılacağı ve parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı belirtilmiştir. 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "parasal sınırların artırılması" başlıklı Ek 1. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "hükmün verildiği" ibaresi "davanın açıldığı" şeklinde değiştirilmiş, değişiklik Kanun'un Resmi Gazete'de yayımı tarihi olan 04.06.2025 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 6100 sayılı Kanun'un "Zaman bakımından uygulanma" kenar başlıklı 448. maddesinde yer alan "Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır." hükmü gereğince, parasal sınırlara ilişkin yapılan bu değişikliğin, kanunun yürürlük tarihinden itibaren uygulanacağı, tamamlanmış işlere ise uygulanma imkânının bulunmadığı kuşkusuzdur. Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf dilekçesinin istinaf inceleme sınırı üzerinde olmadığı değerlendirilerek miktar itibariyle reddine ve davacılar vekilinin temyiz başvurusunun kesinlik sınırı altında kaldığından bahisle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de, istinaf dilekçesinin reddine dair karar usule ilişkin bir karar olduğundan yukarıda kıyasen uygulanacağı belirtilen hükümler çerçevesinde temyiz kanun yoluna tabidir. Bu nedenle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Trabzon Bölge Adliye Mahkemesinin 15.05.2025 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçilmiştir. Yapılan inceleme sonucu, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibariyle istinaf kesinlik sınırı 28.250,00 TL olup davacılar vekilinin istinaf başvurusunun miktar itibarıyla usulden reddine ilişkin 15.05.2025 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından hükmün onanmasına karar verilmiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeple; 1.Bölge Adliye Mahkemesinin 15.05.2025 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA, 2.Temyiz olunan 18.04.2025 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.09.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.