Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/2756 E. 2024/4891 K.

Konu: El Atmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/2756
Karar No
2024/4891
Karar Tarihi
Konu
El Atmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

DURUŞMALI MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/636 E., 2023/913 K. DAVA TARİHİ: 20.01.2022 KARAR : İLK DERECE MAHKEMESİ: Çorum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/12 E., 2022/414 K. Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince el atmanın önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, el atmanın önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 19.03.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde temyiz eden davalı vekili Avukat ..., karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 05.11.2024 tarihinde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu 1846 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan 11 numaralı bağımsız bölümün davacıya ait olduğunu, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesinin 17.03.2021 tarihli ve 2019/855 Esas, 2021/394 Karar sayılı kararı ile dairenin davalıya tahsisine karar verildiğini, Ankara 20. İcra Müdürlüğünün 2021/6792 Esas sayılı dosyası üzerinden meskenin davalıya teslim edildiğini, taraflar arasındaki boşanma davasının 30.11.2021 tarihinde kesinleştiğini ve 30.12.2021 tarihli ihtarnameye rağmen taşınmazın tahliye edilmediğini belirterek el atmanın önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçelerinde özetle; davanın kötü niyetle açıldığını, dava konusu taşınmazın davalıya tahsis edilmesine rağmen davacının tehdit ve hakaretleri nedeni ile kullanılamadığını, daire içerindeki eşyaların davacı tarafından boşaltıldığını, çekişme konusu yerinde dava konusu edildiği katkı payı davasının devam ettiğini, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gibi halihazırda dokuz adet taşınmaza sahip olduğunu, vekil edenin hukuken veya fiilen el atması söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; boşanma kararının kesinleşmesi ile tarafların aile birliğinin sona erdiği, evliliğin devamı sırasında kullanılan aile konutunun özelliğini yitirdiği, katkı alacağı davasının eldeki dava bakımından bekletici mesele yapılamayacağı, mülkiyet hakkına üstünlük tanınması gerektiği, davalının dava konusu yerde oturmasını hukuken haklı ve geçerli sayacak bir nedenin kalmadığı ve boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren ecrimisile hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır. B. İstinaf Sebepleri 1. Davacı vekilinin istinaf sebepleri özetle; ıslah edilen 16.530,00 TL ecrimisil bedelinin reddine karar verilmesinin usul ve yasalara aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur. 2. Davalı vekilinin istinaf sebepleri özetle; dava konusu taşınmazın davalıya tahsis edilmesine rağmen davacının tehdit ve hakaretleri nedeni ile kullanılamadığını, daire içerindeki eşyaların davacı tarafından boşaltıldığını, evin eşyasız bırakıldığını, davacı adına kayıtlı onbeş adet taşınmaz bulunduğunu, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını, ilam vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin yanlış hesaplandığını ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; 1. Mülkiyete değer verilmek suretiyle el atmanın önlenmesi kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, 2. Taraflar arasındaki boşanma davasının 30.11.2021 tarihinde kesinleştiği, 30.12.2021 tarihli ihtarnamede davalıya tahliye için beş günlük süre verildiği, ihtarnamenin 07.01.2022 tarihli tebliğ edildiği, verilen sürenin 12.01.2022 tarihinde dolduğu ve davanın 20.01.2022 tarihinde açıldığı, 3. Davacının sekiz günlük ecrimisil isteyebileceği ve davalıdan 426,67 TL ecrimisil alacağı bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, el atmanın önlenmesi davasının kabulüne ve ecrimisil isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap dilekçesi, dosya kapsamındaki beyanlar ve istinaf sebeplerine benzer gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesinin karar ve gerekçesinin yerinde olmadığı ileri sürülerek hükmün bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “İyi niyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 17.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2024/2756, K. 2024/4891, T. 05.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2024-2756-e-2024-4891-k-53ac76e7fd66