Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/138 E. 2024/5557 K.

Konu: El Atmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/138
Karar No
2024/5557
Karar Tarihi
Konu
El Atmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1238 E., 2023/1752 K. DAVA TARİHİ : 30.09.2021 KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/653 E., 2022/890 K. Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkil adına kayıtlı taşınmaz hakkında daha önce ...aleyhine el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davası açıldığını, taşınmazın davalı ... tarafından kullanılması nedeniyle davanın reddedildiğini, ... aleyhine Kaymakamlığa başvurduğunu belirterek davalının el atmasının önlenmesini ve 5 yıllık ecrimisil talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; taşınmazın kendisine ait olduğunu, bazı ekonomik sıkıntılar nedeniyle ...adına tescil edildiğini, bunun için tapu iptali ve tescil davası açacağını,...e açılan davanın henüz kesinleşmediğini, derdestlik itirazının olduğunu, Kaymakamlık kararına karşı İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/1236 Esas sayılı dosyasında dava açtığını, taşınmazı uzun zamandır kullandığını, kendisine yapılan bir bildirim olmadığını, kötü niyetli kullanıcı olmadığını, zamanaşımı itirazının olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davalının dava konusu taşınmaza el atmasının önlenmesine, 333.354,38 TL’nin dönem sonları itibarıyla işleyecek faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı istinaf dilekçesinde özetle; derdestlik itirazının dikkate alınmadığını, İdare Mahkemesi dosyasının ve açtığı tapu iptali ve tescil dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, kullanımının iyi niyetli olduğunu, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın 16.09.2015 tarihinde davacı Şirket adına tescil edildiği, davalının taşınmazda mülkiyet hakkının bulunmadığı, eldeki dava açıldıktan sonra tapu iptali ve tescil davası açtığı, taşınmazın ilk maliki olan...e 03.10.2019 tarihinde Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/375 Esas sayılı dosyasında davacının ecrimisil davası açtığı, davanın taşınmazın dava dışı ... tarafından kullanılması nedeniyle husumetten reddedildiği, Kaymakamlık incelemesinde ...'nın ifadesinin alındığı, burada taşınmazı uzun yıllar kendisinin kullandığını, bedelini ödeyip kayın biraderi ...adına tescil ettiğini, baldızının borçları nedeniyle ... ... ve davacı Şirkete devirlerin olduğunu, borçların büyük kısmının ödendiğini, davacı Şirketle taşınmazın iadesi konusunda sözlü anlaştıklarını ancak TMSF'ye devri nedeniyle iadenin olmadığını belirttiği, bu haliyle davalının taşınmazı kendine aitmiş gibi uzun yıllar kullandığı, 2016 yılında tapu maliki şirkete terör soruşturması nedeniyle kayyım atandığı, kayyım ile idare edildiği, davalının Kaymakamlık soruşturmasındaki ifadesinde taşınmaz maliki Şirkete kayyım atandığını bildiği, artık kullanımında iyi niyetten söz edilemeyeceği, bu tarihten sonra taşınmazdaki kullanımının akdi veya kanuni dayanağının bulunmadığı, alınan bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/375 Esas sayılı dosyası ile eldeki dava dosyasının davalılarının farklı olması nedeniyle derdestlik iddiasının dinlenemeyeceği, davacının mülkiyet hakkına üstünlük tanınması gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı istinaf sebepleriyle hükmün bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09/12/2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2024/138, K. 2024/5557, T. 09.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2024-138-e-2024-5557-k-0062b5f5f064