Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2026/843 E. 2026/4797 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2091 E., 2025/2346 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2020 tarihli kararı ile; sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine, 10 ay hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu alkollü içkinin müsaderesine karar verilmiştir. Anılan kararın sanık müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 07.09.2021 tarihli kararı ile ''arama işleminin hukuka aykırı olduğu, sanığın mahkumiyetine ilişkin kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği'' gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının beraate çevrilmesi suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Anılan kararın katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 20.05.2025 tarihli kararı ile ''...dolayısıyla hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği, ele geçen kaçak alkollü içki miktarına göre sanığın savunmasına itibar etmenin mümkün bulunmadığı'' gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 01.10.2025 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine, 10 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu alkollü içkinin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığın cezalandırılmasını gerektirir mahiyette delil bulunmadığı halde sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Damıtma düzeneğinin müsadere talebi hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür. Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasına mahkûmiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, bu hususun infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde karar verildi.