Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2026/1178 E. 2026/6861 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1178
Karar No
2026/6861
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/786 E., 2025/2023 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER: Zamanaşımı nedeniyle düşme, eşya müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Nakil aracının iadesine yönelik kararın Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarihli ilâmı ile onanmak suretiyle kesinleştiği ve araç ile ilgili yeni bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin nakil aracının müsadere edilmesi gerektiği yönündeki temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilirken, hükümlerde uygulama maddesi olarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesinin gösterilmemesi ve kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi,

2. Suç konusu kaçak akaryakıtın 05.02.2015 tarihinde tasfiyesine karar verildiği görülmekle, kaçak akaryakıtın tasfiye edilmesi halinde tasfiye bedelinin Hazineye irat kaydına, tasfiye edilmemesi halinde ise, kaçak akaryakıtın tamamının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün (A) ve (B) bentlerinde yer alan "DÜŞÜRÜLMESİNE" ibaresinin çıkartılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE" ibaresinin eklenmesi ve hükmün kaçak akaryakıtın müsaderesine ilişkin bendi çıkartılarak yerine ''Suç konusu kaçak akaryakıtın tasfiyesine karar verildiği görülmekle, kaçak akaryakıtın tasfiye edilmesi halinde tasfiye bedelinin Hazineye irat kaydına, tasfiye edilmemesi halinde ise kaçak akaryakıtın tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi yarınca müsaderesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2026/1178, K. 2026/6861, T. 11.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2026-1178-e-2026-6861-k-44779a01b6f7