Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/4296 E. 2026/6584 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1760 E., 2024/2451 K. SUÇ : 7258 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/472 Esas, 2022/153 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet kararları hakkında sanık ... ve sanık ... müdafiin istinaf talebinde bulunmalarıyla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 25.10.2022 tarihli ve 2022/1074 Esas, 2022/2229 Karar sayılı kararıyla mahkûmiyet hükümlerinin bozularak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2022/832 Esas, 2023/540 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 20.11.2024 tarihli ve 2023/1760 Esas, 2024/2451 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine, İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin kaldırılarak, sanıklar hakkında 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, sanık ...'nin 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ...'in ise 3 yıl hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Sanık ... ... temyiz istemi; suç işleme kastının bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, arama ve el koyma işleminin usulsüz olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiin temyiz istemi; arama ve telefon inceleme işleminin hukuka aykırı olduğuna ve hükme esas alınamayacağına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

B. Gerekçe Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı ilamında da açıkça belirtiliği üzere; "Bölge adliye mahkemelerinin hükmün bozulmasına karar verebileceği hâller, 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde tahdidi olarak sayılmıştır. Bu düzenlemelere göre istinaf mahkemelerince hükmün bozulmasına karar verilen hâllerde bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekmekte olup, görüldüğü üzere bölge adliye mahkemesinin bozma kararı verebileceği hâller, kati surette davanın esasına ilişkin değil ve fakat yargılamaya dair usul kurallarının ağır ve açık ihlalleri ile hükme müteessir usul kurumlarının ihmali suretiyle hüküm kurulması durumlarına münhasırdır.

5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan kararları temyiz edilebileceğinden, bölge adliye mahkemesinin Kanun'un açık hükmüne aykırı şekilde verdiği bozma kararının temyiz edilebilmesinin de mümkün olmadığı anlaşılmıştır. Bu sebeple ilk derece mahkemesi hükmünün hukuka aykırılık taşıdığının tespit edilmesi durumunda bölge adliye mahkemesi ceza dairesince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırarak yeniden hüküm kurulması gerektiği hâlde bozma kararı verilmesi nedeniyle sanığın temyiz hakkının kısıtlanması söz konusu olacaktır."

Bu nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesinin, kanuni dayanağı bulunmayan 25.10.2022 tarihli bozma kararı ile anılan bozma kararına istinaden İlk Derece Mahkemesince tesis edilen 26.09.2023 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu ve görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olması da gözetilerek, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 20.11.2024 tarihli ve 2023/1760 Esas, 2024/2451 Karar sayılı kararı, Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 15.03.2022 tarihli ve 2021/472 Esas,

2022/153 Karar sayılı hüküm ile ilgili olarak, gerekiyorsa 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi de gözetilmek suretiyle istinaf incelemesi yapılıp hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 20.11.2024 tarihli ve 2023/1760 Esas, 2024/2451 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2026 tarihinde karar verildi.