Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/6617 E. 2026/5560 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2024/6617
Karar No
2026/5560
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/108 E., 2024/877 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak sanık hakkında beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Şebinkarahisar Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2023 tarihli ve 2023/107 Esas, 2023/173 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18. maddesinin son cümlesi delaletiyle 3/5, 3/10, 3/23. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51, 58. ve 62. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

B. İstinaf Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.06.2024 tarihli ve 2024/108 Esas, 2024/877 Karar sayılı kararı ile sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; arama işleminin usulsüz olmadığına, sanığın arama işleminde ihlalden bahsetmediğine, sanığın cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1.Olay tarihinde, Sulh Ceza Hâkimliğinden usulüne uygun olarak alınan adlî arama kararına istinaden sanığın iş yerinde yapılan aramada, kaçak eşyaların ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın iş yerinde yapılan arama işlemi esnasında mahalle muhtarının işlem tanığı olarak hazır bulunduğu anlaşılmış olup,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.12.2024 tarihli ve 2023/10-549 Esas, 2024/385 Karar sayılı, 04.12.2024 tarihli ve 2023/10-548 Esas, 2024/384 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi;

Konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde tek işlem tanığı ile yetinilerek yapılan arama neticesinde elde edilen delillerin, maddi meselenin ispatı yönünden tek/belirleyici nitelikte olup olmadığı, genel olarak arama işleminin icra tarzı itibariyle kolluğun şüpheli bir uygulama içine girip girmediği, arama işlemine tek işlem tanığı dışında, sanık ya da aramada hazır bulunabilecek (CMK madde 120) kişiler veya üçüncü şahısların şahitlik edip etmedikleri, ele geçirilen delilin/suç konusunun bulunduğu yer ve ele geçiriliş şekli gibi kriterler ışığında delillerin hukuki sıhhatine dair itirazlar değerlendirilmelidir. Bu belirleme ve değerlendirmelerden sonra silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkeleri doğrultusunda, delillerin güvenilirliğine ve gerçekliğine ilişkin savunma itirazlarının, tek işlem tanığı ve bunu destekleyen diğer güvence argümanları ile karşılandığı hâllerde yapılan aramanın, hükme esas alınamayacak bir hukuka aykırılıkla malul olmadığının kabulü gerekir.

Dosya kapsamında yapılan incelemede ise, usulüne göre alınmış bir arama kararının mevcut olduğu, arama işlemi esnasında en az bir adet işlem tanığının hazır bulunduğu, arama kararına ve bu kararın infazı sırasında yapılan işlemlere yönelik sanığın bir itirazın olmadığı, arama sonucunda ele geçen eşyaların kendi iş yerinden ele geçirildiğine ilişkin açık ikrarının mevcut olduğu, arama işlemine ve arama yapılırken bir takım haklarının ihlal edildiğine yönelik olarak sanıktan gelen herhangi bir yakınmanın bulunmadığı anlaşılmakla, usulüne göre alınmış arama kararına istinaden yapılan arama sonunda ele geçen delillerin yargılamada tek belirleyici delil olmadığı gözetilerek; sanığın üzerine atılı suçtan mahkûmiyeti gerekirken, yerinde görülmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.06.2024 tarihli ve 2024/108 Esas, 2024/877 Karar sayılı

kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/6617, K. 2026/5560, T. 06.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2024-6617-e-2026-5560-k-faf090518cbc