Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/175 E. 2024/11497 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2024/175
Karar No
2024/11497
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/224 E., 2017/80 K. SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesi uyarınca, 10.11.2023 tarihli ve 94660652-105-34-3145-2023-KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/124952 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/124952 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesindeki "Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir." biçimindeki düzenleye nazaran, mahkemesince denetime açık ve tereddüte yer vermeyecek biçimde bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, terditli, denetime elverişsiz olarak ve tereddüte imkân verecek şekilde, sanığın 8.100,00 Türk lirası adlî para cezası, 6.000,00 Türk lirası adlî para cezası ve 80,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen adlî para cezalarını ödememesi hâlinde sonuç olarak 2 ay 15 gün hapis ve 20,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir. III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.İstanbul 2. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 20.06.2017 tarihli ve 2016/224 Esas, 2017/80 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/175, K. 2024/11497, T. 12.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2024-175-e-2024-11497-k-6c70e4109718