Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/20135 E. 2026/1581 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/20135
Karar No
2026/1581
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/492 E., 2023/1384 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, suça konu eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ A.İlk Derece İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2023 tarihli ve 2020/58 Esas, 2023/142 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereği beraatine, suça konu içkilerin 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

B.İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2023/492 Esas, 2023/1384 Karar sayılı kararı ile 5607 sayılı Kanun'un 3/18, 3/23. maddeleri, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 53. maddeleri gereği sanığın 2 yıl 2 ay 7 gün hapis ve 10.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; suça konu içkilerin 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Önleme araması kararına istinaden sanığın kullandığı araçta yapılan arama işleminin hukuka uygun olmadığına ve yapılan arama sonucunda elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, sanığın suç kastıyla hareket ettiğinden söz edilemeyeceğine ve içkilerin satışından herhangi bir gelir elde edeceğine dair inandırıcı delil elde edilemediğine, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi de göz önünde bulundurularak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, yapılan arama işleminin hukuka uygun olduğu, suçun yasal unsurlarının oluştuğu ve 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/20135, K. 2026/1581, T. 18.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-20135-e-2026-1581-k-d04c1e16b8bd