Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/19199 E. 2026/5308 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/19199
Karar No
2026/5308
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/994 E., 2023/1210 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle 3/5., 10. ve 22. maddeleri, 5/1. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesi gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası karşılığı 4.000,00 TL adlî para cezası ile 1 gün karşılığı 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ele geçenlerin 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

B. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2022/994 Esas, 2023/1210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına, sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle 3/5., 10. ve 23. maddeleri ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 2 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, suça konu kaçak eşyaların tasfiye edilmişse tasfiye bedelinin hazineye irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmesi ile 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince en üst hadden indirim yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, şartları oluşmadığı halde 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesinin uygulandığına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilemeyeceğine ilişkindir.

2. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın ele geçenleri kendi tüketimi için hazırladığına, hakkında beraatine karar verilmesi gerektiğine, cezasında ise eksik oranda indirim uygulandığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili ile sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/19199, K. 2026/5308, T. 04.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-19199-e-2026-5308-k-f729624083a3