Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/18070 E. 2024/6248 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/755 E., 2022/950 K. SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

4733 sayılı Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’a ( 4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanık ... hakkında Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2014 tarihli ve 2012/759 Esas, 2014/429 Karar sayılı kararı ile 4733 sayılı Kanun'un 8/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 52/1-2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın Gümrük İdaresi ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 04.06.2020 tarihli ve 2016/20945 Esas, 2020/8078 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına müteakip, yeniden yapılan yargılama sonunda, Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2022 tarihli ve 2020/755 Esas, 2022/950 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (560 sayılı Kanun) 3/5, 3/10, 3/10-son cümle, 3/22, 5237 sayılı Kanun'un 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 4.160,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair kararın temyiz edilmeksizin 07.11.2022 tarihinde kesinleşmiş olduğundan Yargıtay incelemesinden geçmemiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 06.09.2023 tarihli ve 94660652-105-48-33962-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97468 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97468 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği "8 yıllık olağan" ve "12 yıllık olağanüstü zamanaşımı" süresinin öngörüldüğü nazara alındığında; sanığın ilk kez mahkumiyetine ilişkin Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2014 tarihli kararının verilmesi ile zamanaşımının kesilerek yeniden işlemeye başladığı, bu tarihten karar tarihi olan 21.09.2022'ye kadar zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı ve bu tarihe kadar geçen sürede olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.Sanığın yargılama konusu eylemi için, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen 08.07.2014 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren, hüküm tarihi olan 21.09.2022 tarihinde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu, mahkemece zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR 1.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2022 tarihli ve 2020/755 Esas, 2022/950 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, ele geçen kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.