Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/17238 E. 2026/4382 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/85 E., 2023/153 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde,

1.5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/3. maddesine göre, etkin pişmanlık hükümlerinden istifade şartı olarak failin kaçakçılık suçundan mükerrir olmaması gerektiği, sanığın tekerrüre esas alınan ilâmının ise suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçuna ilişkin olduğu, 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun kaçakçılık suçu olmadığı, bu nedenle söz konusu ilâmın sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği anlaşılmakla, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda usulüne uygun biçimde ihtarat yapılmayan ve gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını ödeyen sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi gereği cezasında 1/2 oranında indirim uygulanmak suretiyle hüküm tesis edilmesi gerekirken "koşulları oluşmadığından'' şeklindeki yasal olmayan yetersiz gerekçe ile anılan düzenlemenin uygulanmaması,

2.Sanık hakkında hem adlî para cezası, hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün (4) numaralı bendinin çıkartılarak yerine "5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi gereğince cezasından 1/2 oranında indirim yapılarak 6 Ay Hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin eklenmesi, hükmün 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulandığı (5) numaralı bendinde yer alan "10 AY" ibaresinin çıkartılarak yerine "5 Ay'' ibaresinin eklenmesi, hükmün (7) numaralı bendinde yer alan "10 AY" ibaresinin çıkartılarak yerine "5 Ay'' ibaresinin eklenmesi, hükmün (10) numaralı bendinde yer alan "hükmolunan cezanın" ibaresi çıkartılarak yerine "hükmolunan hapis cezasının'' ibaresinin eklenmesi, hükmün (13) ve (14) numaralı bentlerinin hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.