Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/16999 E. 2025/2522 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/16999
Karar No
2025/2522
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/740 E., 2022/961 K. SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2021/353 Esas, 2022/29 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanması suretiyle, toplu asker karşısında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 88, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32/2, 62/1 ve 53. madderi uyarınca 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2022/740 Esas, 2022/961 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi uyarınca düşmesine ve İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz istemi; verilen cezayı hak etmediğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. Sanık açısından zamanaşımı süresini kesen son işlem olan savunmasının alındığı 03.05.2013 tarihinden itibaren, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile denetim süresi içinde kasıtlı suçun işlendiği tarih arasında zamanaşımının durduğu göz önüne alındığında, durma süresi de eklenerek 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin temyize konu mahkûmiyet hükmünden önce dolduğu anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/16999, K. 2025/2522, T. 18.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-16999-e-2025-2522-k-bac7ae87e748