Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/14857 E. 2025/4949 K.

HÂKİMLİĞİ : Bursa 2. Sulh Ceza Hâkimliği SAYISI : 2022/1282 Değişik iş KARAR : Başvurunun reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na aykırılıktan kabahatli ... hakkında Bursa Trafik Düzenleme ve Denetleme Büro Amirliğinin 18.01.2022 tarihli ve MA 85591067 sıra numaralı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 1.823,00 Türk lirası idari para cezasına karşı yapılan başvurunun Bursa 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.03.2022 tarihli ve 2022/1282 değişik iş sayılı kararıyla reddine, kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden kurum lehine 1.140,00 Türk lirası vekâlet ücreti takdirine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2023 tarihli ve KYB-2023/60900 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2023 tarihli ve KYB-2023/60900 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 16/05/2022 tarihli ve 2022/2612 esas, 2022/9433 karar sayılı ilâmında ''...hakkında uygulanan idari para cezasının iptali için 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27. maddesi uyarınca yapmış olduğu başvurusu reddedilen muteriz aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği, muterizin yapmış olduğu başvurunun reddedilmesi durumunda bu red

kararına karşı anılan Kanunun 29. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulması ve bu itirazının da reddedilmesi gerektiği, aksi kabulün Kanunun kabul ve sistematiğine aykırı olacağı gibi hak arama özgürlüğünün de önüne geçeceği, somut olayda, muteriz tarafından idari para cezasının kaldırılması için yapılan başvurunun reddine dair verilen kararın, karara konu idari para cezasının miktarı itibarı ile kesin olduğu ve muteriz aleyhine 755,00 Türk lirası vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeden...5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca bozulmasına ..." şeklinde belirtildiği üzere, hakkında uygulanan idari para cezasının iptali için 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27. maddesi uyarınca yapmış olduğu başvurusu reddedilen muteriz aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği, muterizin yapmış olduğu başvurunun reddedilmesi durumunda bu red kararına karşı anılan Kanunun 29. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulması ve bu itirazının da reddedilmesi gerektiği, aksi kabulün Kanunun kabul ve sistematiğine aykırı olacağı gibi hak arama özgürlüğünün de önüne geçeceği, somut olayda, muteriz tarafından idari para cezasının kaldırılması için yapılan başvurunun reddine dair verilen kararın, karara konu idari para cezasının miktarı itibarı ile kesin olduğu ve muteriz aleyhine 1.140,00 Türk lirası vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.'' yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 309-310.maddelerinde düzenlenen “kanun yararına bozma” olağanüstü kanun yollarındandır. Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir. Bu olağanüstü kanun yolunun amacı, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir. Eylemin subutuna yönelik delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konular ile şahsi hakka ilişkin konularda kanun yararına bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı gerek Ceza Genel Kurulu gerekse Daire kararlarıyla kabul edilmiştir. Bu itibarla şahsi hak niteliğindeki vekâlet ücretine yönelik kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Hâkimliğine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde karar verildi.