Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/14439 E. 2026/5268 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/927 Esas, 2022/650 Karar SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının kaldırılarak sanığın beraatine, suça konu kaçak eşyanın müsaderesine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebinine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ A.İlk Derece Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2021 tarihli ve 2019/559 Esas, 2021/67 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18, 3/1, 3/10, 3/ 22... /2. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesi uyarınca neticeten 6 ay 20 gün hapis cezası ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve suça konu eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verildiği anlaşılmıştır.

B.İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/927 Esas, 2022/650 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraatine, 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında somut suç tespiti olduğuna, eşyaların kişisel kullanım sınırını aştığına, beraat kararının usûl ve yasaya aykırı olmasına ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan değerlendirmeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkta ele geçen eşyaların kişisel kullanım sınırlarında kaldığına ve sanığın savunmasının aksine, suça konu eşyaları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. İddianame ile müsaderesi talep olunan dava konusu eşyaların 4458 sayılı ... Kanunu'nun 235. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere idareye teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

III.KARAR ''Değerlendirme ve Gerekçe'' bölümünde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Adana Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün müsadereye ilişkin (2) numaralı bendinin çıkartılarak yerine gelmek üzere ''Dava konusu eşyaların 4458 sayılı ... Kanunu'nun 235. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere idareye teslimine,'' ifadesinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde karar verildi.