Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/11253 E. 2025/12206 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/143 E., 2021/377 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekili, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1. Sanık hakkında mahkemece 09.06.2016 tarihli ve 2016/151 Esas sayılı kararı ile neticeten "3 yıl 8 ay hapis ve 1.600,00 TL adli para cezası" ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü

Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son cümlesi uyarınca kazanılmış hakkı gereği cezasının "3 yıl 8 ay hapis ve 1.600,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi yerine, aynı Kanun'un 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinin gösterilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Sanık hakkında hem hapis hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

5. Suça konu eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi yerine, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekili, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, 1. Hükmün sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafından önce gelmek üzere "1412 sayılı Kanun'un 326/son cümlesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkı gereği cezasının 3 yıl 8 ay hapis ve 1.600,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün takdiri indirime ilişkin paragrafından ''TCK'nın 62. maddesi'' ibaresinin çıkartılması, yerine gelmek üzere ''5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi'' ibaresinin eklenmesi,

3. Hükmün gün para cezasının belirlenmesine ilişkin paragrafından "5237 sayılı TCK 52. maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi" ibaresinin eklenmesi,

4. Hükmün sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafından "cezanın" ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere "hapis cezasının" ibaresinin eklenmesi,

5. Hükmün eşya müsaderesine ilişkin paragrafında yer alan "TCK'nın 54. maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere "5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye

kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.