Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/8634 E. 2026/3084 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/1732 E., 2021/757 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Adi sicil kaydında tekerrüre esas alınan ilamın uyarlanmasına ilişkin Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/05/2021 tarihli ve 2010/1427 Esas, 2012/74 Karar sayılı ek kararı ile sanığın neticeten 10 ay erteli hapis ve 120,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu şekilde ilamın tekerrüre esas olma niteliğini koruduğu cihetle; Tebliğname'de belirtilen (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi yerine suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ele geçen kaçak eşya değeri fahiş olduğundan sanık lehine düzenleme içermeyen 65 45... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 3/ 10... /10-son maddeleri uyarınca hüküm kurulmuş ise de; dava konusu eşyanın fahiş değerde olmasına karşın 65 45... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun hükümleri uyarınca uygulama yapılırken anılan Kanun'un 3/22. maddesi (10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesinin "3/23. maddesi olarak değiştirildiği gözetilerek) uyarınca cezada fahişlik artırım yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme imkânının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, indirim oranı belirtilmeksizin ihtarat yapılması nedeniyle sanığın cezada yapılacak indirim oranı konusunda yanıltılmadığı anlaşılmakla, etkin pişmanlığa ilişkin husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/4. maddesi gereği ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğine dair ihtarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesinden sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 58/7. maddesi yerine 58/6. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün (8) numaralı bendinin devamına "5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi gereği ödenmeyen adlî para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına," ifadesinin eklenmesi, hükmün (12) numaralı bendinde yer alan "TCK 58/6" ibaresinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 58/7." ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2026 tarihinde karar verildi.