Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/8723 E. 2026/3029 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/490 E., 2023/1 K. ŞİKÂYETÇİ : Beats Electronıcs Llc. SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’ye muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

.... firmasının şikâyeti bakımından açılan dava kapsamında Mahkemece herhangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de, mahallinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan, 28.01.2009 tarihli ve 27124 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5833 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1 maddesinde düzenlenen ceza süresi yönünden, 10.01.2017 tarihli ve 29944 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nda (6769 sayılı Kanun) sanık lehine değişiklik yapılmadığı ve dolayısıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesinde hüküm altına alınan “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” şeklindeki düzenlemenin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden; sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1 maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, 6769 sayılı Kanun'un 30/1. maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması,

Kabule göre ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/4. maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğin yanında, ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin de ihtar edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 23.03.2026 tarihinde karar verildi.