Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/4103 E. 2025/13299 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/1492 E., 2021/1698 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçen eşya miktarı ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme

kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi gerektiğinin belirtildiği dikkate alınarak;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 01.04.2014 olduğu, iddianame düzenleme tarihinin 16.04.2014 olduğu,

Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/396 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 14.01.2014 olduğu, iddianame düzenleme tarihinin 28.04.2014 olduğu,

Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/498 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 27.11.2013 olduğu, iddianame düzenleme tarihinin 29.05.2014 olduğu, söz konusu dosyanın Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/490 Esas sayılı derdest dosyası ile birleştirildiği,

Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/8 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 14.01.2014 olduğu, iddianame düzenleme tarihinin 01.01.2015 olduğu, dosyanın Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/76 Esas sayılı dosyası ile birleştirildiği ve söz konusu dosyanın da Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/490 Esas sayılı sayılı derdest dosyası ile birleştirildiği,

Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/679 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 14.01.2014 olduğu, iddianame düzenleme tarihinin 11.11.2015 olduğu, dosyanın Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/76 Esas sayılı dosyası ile birleştirildiği ve söz konusu dosyanın da Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/490 Esas sayılı sayılı derdest dosyası ile birleştirildiği,

Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/560 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 20.03.2014 olduğu, iddianame düzenleme tarihinin ise 20.06.2016 olduğu, söz konusu dosyanın Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/490 Esas sayılı derdest dosyası ile birleştirildiği,

Böylelikle Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/490 Esas ve 2014/396 Esas sayılı derdest dosyalarındaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, derdest dosyaların birleştirilmesi, kesinleşmiş ise dosyaların da aslının veya onaylı bir örneğinin bu dosya arasına alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Hapis cezası yanında hükmolunan gün adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereği bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle paraya çevrilmesi gerektiği kuralının gözetilmemesi,

3.Suça konu eşyanın tamamının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken,

yalnızca numunelerin müsaderesine karar verilmesi ve uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4.Sanık hakkında hem hapis, hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 03.11.2025 tarihinde karar verildi.