Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/16465 E. 2026/3930 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/16465
Karar No
2026/3930
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/1351 E., 2022/1327 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme imkânının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında hükmedilen 2 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL üzerinden paraya çevrilmesi sırasında 40,00 TL adlî para cezası yerine 20,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "10.02.2014" yerine "09.02.2014" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; 1.Sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesi üzerine 5237 sayılı Kanun'un 51/7-8. maddelerinin ihtaratına karar verildiği halde uygulama maddelerinin gösterilmemesi,

2.Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 02.11.2020 tarihli ve 2017/9111 Esas, 2020/15235 Karar sayılı bozma ilâmında da belirtilmiş olduğu üzere, dava konusu kaçak hayvanlar hakkında 14.03.2014 tarihinde tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün hapis cezasının ertelenmesine ilişkin ''Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine...'' ile başlayan bendinin başına gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 51/7-8. maddeleri gereğince'' ibaresinin eklenmesi, hükümden müsadereye ilişkin bendin çıkartılarak yerine "Dava konusu kaçak hayvanlar tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine," ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/16465, K. 2026/3930, T. 06.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-16465-e-2026-3930-k-9fc34fc5eaf8