Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/15759 E. 2026/4302 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/411 E. , 2021/764 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, araç iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Sanık hakkında tayin olunan gün para cezasının adlî para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanunu) 52/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 52/2-3. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2.Hükmedilen hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi yerine 50. maddesi olarak gösterilmesi, hukuka aykırılık bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle, sanık ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün 8. fıkrasından "TCK'nun 52/2 ve 52/3. maddeleri gereğince " ibaresinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi, hükmün 12. fıkrasından "TCK'nın 50." maddesi çıkartılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 50/1-a" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2026 tarihinde karar verildi.