Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/15133 E. 2026/3773 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/15133
Karar No
2026/3773
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/357 E., 2022/781 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Bilirkişi tarafından hesaplanan gümrüklenmiş değer ve sanık tarafından 01.04.2015 tarihli yapılan ödeme miktarı da düşülmek suretiyle belirlenecek tutara göre; soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda usulüne uygun ihtarat yapılmayan sanığa, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının "1/2" olacağının bildirilmesi gerekirken, sanığa miktar bildirilmeksizin sadece gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını ödemesi ve ödeme yapması halinde "1/3" oranında indirim yapılacağının bildirilmesi suretiyle sanığın yanıltılması,

2.Sanık hakkında doğrudan hükmolunan adlî para cezası para cezasına çevrilirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52. maddesinin uygulama fıkrası olan ikinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3.Sanığın adlî sicil kaydına göre, Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/52 Esas, 2006/674 Karar sayılı kararı uyarınca tekerrüre esas sabıka kaydı bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son cümlesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 01.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/15133, K. 2026/3773, T. 01.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-15133-e-2026-3773-k-c42b1f3f2993