Yargıtay · 1. Ceza Dairesi
Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2026/1722 E. 2026/3793 K. – Kasten Yaralama
Konu: Kasten Yaralama
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 1. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/1722
- Karar No
- 2026/3793
- Karar Tarihi
- Konu
- Kasten Yaralama
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/347 E., 2025/1577 K. SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan beraatine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise sanığın mahkumiyetine karar verildiği, sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet kararı verildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle; gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2019 tarihli ve 2017/1049 Esas, 2019/772 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2019/3151 Esas ve 2020/2075 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-a, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, bu kararın 10.12.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.05.2025 tarihli ve 2025/347 Esas ve 2025/1577 Karar sayılı kararı ile sanığın tabi tutulduğu denetim süresi içinde 15.06.2023 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine hükmün açıklanması suretiyle sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-a, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine ve delillerin değerlendirilmesinde hata edildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, gerekçeli karar hakkının ihlal edilmediği, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.05.2025 tarihli ve 2025/347 Esas ve 2025/1577 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde karar verildi.