Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/13792 E. 2023/2570 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/519 E., 2022/534 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesi TEMYİZ EDENLER : Katılan ... İdaresi vekili, sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma Sanığın temyiz isteği yönünden 04.04.2022 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 7 günlük süreden sonra 14.04.2022 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca süresinde olmadığı anlaşılmıştır. Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2013 tarihli ve 2013/879 Esas, 2013/1415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve aynı Kanun'un 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ... hapis 8.800,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak akaryakıtın ve nakil aracının 54 üncü maddesi gereği müsaderesine karar verilmiştir. 2.Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2013 tarihli ve 2013/879 Esas, 2013/1415 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 26.01.2021 tarihli ve 2019/5724 Esas, 2021/589 Karar sayılı ilâmıyla; "...1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, 2-UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık hakkında temyiz edilmeden kesinleşen hakkında temyiz davasına konu olan (aynı) suçtan açılan başka bir kamu davasında Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesince 2013/773 E. 2014/366 K. sayılı “mahkumiyet” hükmü verildiğinin tespit edilmesi karşısında; Yerel mahkemece; UYAP kayıtları taranarak, sanık hakkında aynı suçtan açılmış başkaca ceza davası dosyalarının bulunup bulunmadığı da tespit edilip hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle bu dosyalar arasında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması ve ulaşılacak sonuca göre yargılama süreçlerinin akıbeti ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi zorunluluğu, 3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 52. maddesinde belirtilen hususlara aykırı olarak gerekçesi gösterilmeden, sosyal ekonomik durum araştırması yapılmadan, ekonomik ve şahsi halleri temel alındığı belirtilerek temel gün para cezasının alt hadden ayrılmak suretiyle tayin edilip alt sınır üzerinde günlüğü 44,00TL’den paraya çevrilmesi, 4-TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adlî para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adlî para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli ve 2021/519 Esas, 2022/534 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının son cümlesi delaleti ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve aynı Kanun'un 43 üncü ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/975 Esas, 2021/1062 Karar sayılı ilâmı ile aldığı cezanın mahsubu ile sanığın cezasının 2 ... 15 gün hapis cezası olarak infazına, suça konu kaçak akaryakıtın ve nakil aracının müsaderesine, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz isteği, vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir. 2.Sanığın temyiz isteği, ucuz olduğu için mazot aldığına, suç olduğunu bilmediğine ilişkindir. III. GEREKÇE A.Sanığın Temyiz İsteği Yönünden 04.04.2022 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 7 günlük süreden sonra 14.04.2022 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Zamanaşımını en son kesen işlem olan mahkûmiyet hükmünün verildiği 20.12.2013 tarihi itibarıyla, hüküm tarihinde, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin tamamlanmış bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur. Dava konusu akaryakıtın bizatihi suç oluşturması sebebiyle müsaderesine karar verilmesi ve suçta kullanılan nakil aracının iadesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR A.Sanığın Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle 04.04.2022 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 7 günlük süresinden sonra 14.04.2022 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/519 Esas, 2022/534 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak hüküm tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendine göre belirlenen asli zamanaşımı süresi gerçekleşmiş bulunduğundan ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, suça konu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, 31 AFE 86 plakalı nakil aracı kaydı üzerindeki şerhin kaldırılarak sahibine İADESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, 21.03.2023 tarihinde karar verildi.