Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/31582 E. 2025/12406 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/250 E. 2021/149 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas adli sicil kaydı olduğu halde mahkemenin 17.05.2016 tarihli ilk kararının sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyizin bulunmaması nedeniyle, temyize konu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinin uygulanmaması bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak; 1. Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar, 16.05.2017 tarihli ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 07.12.2015, iddianame düzenleme tarihinin 21.12.2015 olduğu,

Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/24 Esas, 2017/56 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 25.11.2015 iddianame düzenleme tarihinin ise 23.12.2015 olduğu ve mahkûmiyet hükmünün istinaf incelemesi neticesinde 23.06.2017 tarihinde kesinleştiği gözetilerek,

Anılan dosyada sanığın üzerine atılı eylemlerin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından sanık hakkında dosyaların incelenip, kesinleşen dosyanın ilgili belgelerin örneklerinin dosya arasına konulması ve eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında değerlendirilmesi halinde kesinleşen cezanın mahsubuna karar verilmesinin düşünülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi yerine, 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3.5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu hükmünün getirilmiş olduğu; sanığın adlî sicil kaydına göre ertelemeye engel kaydının bulunması nedeniyle hapis cezasının ertelenme şartları oluşmamasına rağmen mahkemece sanık hakkında kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

4.Sanığın sabıka kaydında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan adli sicil kaydının bulunduğu anlaşılmakla; 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve sanık lehine hükümler içeren 7242 sayılı Kanun'un 61. ve 62. maddeleri ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/ 23... /2. maddeleri gereğince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın 5607 sayılı Kanun'un 5/3. maddesi kapsamında etkin pişmanlık uygulanmasına engel olup olmayacağının değerlendirilmesinin gerektiği gözetilmeden hüküm tesisi,

Kabule göre de; Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi uyarınca birinci fıkradaki hak yoksunluklarının uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin ve sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 13.10.2025 tarihinde karar verildi.