Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2026/1981 E. 2026/1894 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/356 E., Sayılı Ara Karar

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin ihtiyati tedbirlerin kaldırılmasına dair kararına karşı, davalı kooperatif tarafından yapılan istinaf başvurusu sonucu verilen geri çevirme kararı üzerine, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmiş olup, söz konusu ara karara karşı temyiz dilekçesinin 14 günlük süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

6100 sayılı HMK geçici 3/2. maddesinde; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 ncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, bu kararlara ilişkin dosyaların Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemeyeceği düzenlenmiştir. Bu düzenleme nedeniyle bir dosyada 20.07.2016 tarihinden önce HUMK hükümlerine göre temyize tabi esasa ilişkin nihai bir karar verilmiş ise bu karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiş olsa bile o dosyada kesinleşinceye kadar verilecek tüm kararlar HMK hükümlerine göre istinafa tabi olmayıp doğrudan HUMK hükümlerine göre temyize tabidir. Bu kural nihai kararlar yanında, nihai karar sayılmayan ancak yasa yolu incelemesi mümkün bulunan diğer kararlar içinde geçerlidir.

Bu açıklamalarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde, yasa yolu başvurusunda bulunulan ihtiyati tedbirlerin kaldırılmasına itirazın reddi kararı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş ise de, dosyada bu tarihten önce HUMK hükümlerine göre temyize tabi olmak üzere verilen bir karar bulunduğu ve bu kararın temyizi üzerine verilen bozma kararı gereğince yargılamanın sürdürülmekte olduğu anlaşılmış olup, bu dosyada verilecek kararlar için kesinleşinceye kadar istinaf yoluna başvurulamayacak ve ancak koşulları varsa HUMK hükümlerine göre temyiz edilebilecektir. Bu nedenle ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin karara yönelik yasa yolu başvurusunun HUMK hükümleri kapsamında temyiz talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek değerlendirme yapılmıştır.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 21.02.2014 tarihli, 2013/1 Esas, 2014/1 Karar sayılı kararında, HMK geçici 3. madde hükmü de değerlendirmek suretiyle İlk Derece Mahkemelerinden verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi ve taleplerin kabulü halinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağına karar verilmiştir. Bu nedenle mahkemece verilen karar kesin olup temyiz edilemez. Temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay'a gönderilmiş ise 01.06.1990 tarihli 1989/3 Esas, 1990/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı gereğince dosyanın mahalline geri çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından da temyiz talebinin reddine karar verilebileceğinden temyiz talebinin reddi gerekmiştir.

KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı kooperatifin TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05.05.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.