Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2026/1418 E. 2026/2033 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1196 E., 2026/220 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2023/216 E., 2024/145 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin ... Rüzgar Enerjisi Santralini işlettiğini, davalı idare ile müvekkili şirket arasında 16.12.2011 tarihli Rüzgar Enerjisi (RES) Katkı Payı Anlaşması imzalandığını, anlaşmanın 3. maddesi ve anlaşma dayanağı Yönetmeliğin 9. maddesinde belirtilen esaslara göre, katkı payının hesaplanması gerektiğini, davalı tarafça anlaşmaya ve yönetmeliğe aykırı olarak yapılan hesaplama sonucu 19.01.2023 tarih ve 28.031.478,03 TL bedelli faturanın düzenlenerek müvekkili şirkete gönderildiğini, müvekkili şirketçe faturaya itiraz edildiğini ileri sürerek, müvekkilinin her türlü yasal ve akdi hakları saklı kalmak üzere, 19.01.2023 tarih ve TEE 2...3 no.lu 28.031.478,03 TL’lik faturanın 20.610.857,26 TL’lik kısmından müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu uyuşmazlığın çözümünün idari yargı mercilerine ait olduğunu, müvekkilince RES Katkı Payı faturalarının Yönetmelik ve ekleri olan taahhütname, teklif mektubu formu ile RES Katkı Payı Anlaşması hükümlerinin birlikte değerlendirilmesi sonucunda hesaplandığını, davacının yarışmaya katılırken kabul ederek imzaladığı teklif mektubu, taahhütname ve anlaşmanın, bağlantı hakkı kazandıktan sonra kendisine dayatıldığını öne sürmesinin iyiniyetli olmadığını, yarışma yönetmeliği ve eki metinlerde yer alan düzenlemelerin tüm istekli firmalara uygulandığını, yönetmelik ve anlaşmanın ilgili maddelerindeki formülde de bir çarpan olarak yer alan TÜFE'nin, dava konusu anlaşmanın yıllara yayılan bir anlaşma olması nedeniyle verilen bir teklif rakamının yıllar içinde yaşanan ekonomik değişmeler karşısında güncellenmesi için ön görüldüğünün açık olduğunu, davacının hesaplamaya ilişkin iddiasının yönetmelik ve eklerindeki düzenlemelere aykırı olduğunu, haksız ve hukuka aykırı davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmenin akdedilmesiyle teklif mektubundaki hesaplama şeklinin hükümsüz kaldığı, sözleşmenin taraflar arasında bağlayıcı olacağı bu suretle davaya ve ihtilafa konu 19.01.2023 tarihli faturadaki RES katkı payının akdedilen sözleşmenin 9. maddesi uyarınca hesaplanması gerektiği, bilirkişi heyetince yapılan hesaplama neticesinde davacının, davalıya 20.610.857,26 TL borçlu olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; idari yargı yolunun görevli olduğunu, RES katkı payı tutarının hesaplanmasında yönetmeliğin, taahhütnamenin, teklif mektubu formunun ve res katkı payı anlaşmasının bir bütün halinde değerlendirilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, RES katkı payı fatura bedelinin yanlış hesaplandığı iddiasıyla davacının fatura bedelinden kısmen borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA , Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.