Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2026/1415 E. 2026/2129 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/270 E., 2026/304 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2021/339 E., 2022/540 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; elektrik üretim santrallerinden elektrik enerjisi çekilmesine dair davalı ile davacı şirket arasında akdedilen sözleşmeler kapsamında davacı şirketin ...’a ait iletim sistemini kullanma hakkına sahip olduğunu, bunun karşılığında ise ...’a her bir yılın aralık ayı sonunda davalı EPDK tarafından onaylanarak yürürlüğe giren tarife esas alınarak hesaplanan kullanım bedellerini ödeme yükümlülüğü altına girdiğini, davalı TEİAŞ tarafından teşvik indirimi uygulama sürecinin tamamlanmasının ardından 5 yılı aşkın bir süre geçtikten sonra tüketim (alış) yönlü iletim bedeli faturalarında yapılan %50 teşvik indiriminin geri alınması amacı ile fatura düzenlendiği, davalı tarafından fatura bedellerinin teminat mektuplarından mahsup edileceğinin, kalan miktar bakımından yasal yollara başvurulacağının ihtar edilmesi üzerine ihtirazi kayıt ile ödeme yapmak zorunda kaldığını ve yapılan işlem ile tahsil edilen faturanın hukuka aykırı olduğunu belirterek, davalı tarafından düzenlenmiş olan ve müvekkili şirketçe ödenmek zorunda kalınan fatura ödemelerinin, ödeme günlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; idari yargının görevli olduğunu, tarafların sistem kullanım anlaşması imzaladığını, ilk defa işletmeye girecek tüzel kişileri 5 yıl için % 50 indirim imkanının verildiğini, teşvik uygulamasının üretime ilişkin olduğunu ve üretici de olsa tüzel kişilerin tüketime ilişkin faturalarında teşvik uygulanmasının hukuken mümkün olmadığını, EPDK'nın bu konuda karar aldığını ve karar doğrultusunda davalı aleyhine haksız zenginleşen davacıdan fatura kapsamında ödeme yapılmasının talep edildiğini, işlemde hukuka aykırılık bulunmadığını, davacının talebinin haksız olduğunu savunarak, davanın usulden veya esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafa ait tesisin, 5 yıl süreyle, tesisin işletmeye alındığı tarih itibariyle Nisan 2011- Mart 2016 dönemleri arasında teşvik uygulanmasından yararlanma hakkı olduğu, kanun hükümlerinde teşvikin “Sistem Kullanım Bedellerinden %50 indirim yapılmasını” öngördüğü, davacıya ait HES’in teşvik uygulamasına konu dönem içinde maksimum alış yönündeki tüketimine teşvik uygulanmayacağına dair uygulamada herhangi bir kanun, mevzuat ve EPDK kararının bulunmadığı, davalının dayandığı EPDK kurul kararının davaya konu uyuşmazlık döneminden çok sonraki bir tarih olan 17.09.2020 olduğu ve davalı TEİAŞ’a geriye dönük olarak düzenlenen fark faturası düzenlemesinin Kanun, mevzuat hükümleri ile teknik kriterlere uygun olmadığı ve buna göre 460.864,48 TL’nin ödendiği tarih olan 13.04.2021’den işleyecek avans faizi ile birlikte davacıya iadesi gerektiği belirtilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

a. Davaya konu uyuşmazlıkta idari yargının görevli olduğunu,

b. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hatalı değerlendirmelere yer verildiğini,

c. Teşvik indiriminin "arz kapasitesinin yeterli bir yedekle oluşturulması" için yapıldığını, santrallerin tükettiği elektrik bedellerinde indirim uygulanmasının talebin artışına neden olacağını ve kuruluş amacıyla örtüşmeyeceğini, EPDK kararı ile konulan ve teşvik mekanizmasının amacı doğrultusunda üretim tesislerinin üretim yönlü sistem kullanım bedelleri üzerinden indirim teşvikinin uygulanacağının belirtildiğini, davacıya ait tesislerin 2011-2015 arası tüketim yönlü iletim sistemi kullanımındaki %50 indirim teşvikinin Kanunun geçici 4. maddesine uygun olmadığının sabit olduğunu,

d. Dava konusu uyuşmazlığın idari nitelikli bir işlemden kaynaklandığı yönündeki itirazları baki olmakla birlikte aksi kanaatte dahi uyuşmazlığın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre değerlendirilmesi gerektiğini, zira tüketim yönünde sistem kullanım bedellerine uygulanan %50 teşvik indiriminin, Kanunun geçici 4. maddesinin (a) bendi hükmüne uygun olmadığını, davacının, davalı aleyhine sebepsiz zenginleştiğini,

e. Dava tarihinden önce temerrüde düşürülmediklerini, ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin de hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iletim sistemi sistem kullanım anlaşması kapsamında ödenmek zorunda kalınan teşvik indirimi ve gecikme zammına ilişkin fatura bedellerinin istirdatı istemelerine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.