Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2025/3368 E. 2026/1003 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1195 E., 2025/941 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/452 E., 2021/309 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 24.03.2026 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında düzenlenen güneş enerjisi santrali sistemi alımı ve kurulumuna dair sözleşmenin teknik şartnamesinde sistemin giriş gücü 5300 KWp – çıkış Gücü 500 Kwe olarak belirlenmiş iken müvekkilince yapılan mühendislik çalışmaları ile giriş gücü 5.314,32 Kwp olacak şekilde tasarlanarak tesisin daha fazla enerji üretmesinin sağlandığını, işin geçici ve kesin kabulünün yapıldığını, davalı kurum yararına yapılan bu iyileştirmenin karşılığı olan 61.738,00 TL + KDV'nin ödenmediğini, davalı, yükümlülüğünde olan imar izni işlemlerini yerine getirmediğinden müvekkilince bu kapsamda 39.000,00 TL + KDV masraf yapıldığını, yine davalının yükümlülüğünde olan güvenlik hizmeti için müvekkilince 25.165,00 TL + KDV harcandığını ileri sürerek, toplam 125.903,00 TL + KDV alacağının davalıdan reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının taleplerinin yerinde olmadığını, enerji üretimi artışı yönünden yükleniciden bir talepte bulunulmadığını, sözleşme uyarınca imar işlemlerine ilişkin yükümlülüğün davacı yükleniciye ait olduğunu, geçici kabul işlemleri sonuçlanıncaya kadar davacının güvenliği sağlamakla yükümlü olduğu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı yüklenicinin iş artışı ile ilgili davalı iş sahibi idareye herhangi bir talepte bulunmadığı, bu konuda geçici kabulden sonra talepte bulunduğu, sözleşmenin eki niteliğindeki Yapım İşleri Genel Şartnamesi 23. maddesinde; "...yüklenici tarafından proje ve şartnameden farklı olarak yapılmış olan işlerin, fen ve sanat kurallarına ve istenen özelliklere uygun oldukları idarece tespit edilirse, bu işler yeni durumları ile de kabul edilebilir. Ancak bu takdirde yüklenici, daha büyük boyutta veya fazla miktarda malzeme kullandığını ve daha fazla emek harcadığını öne sürerek fazla bedel isteyemez" düzenlemesine yer verildiği, davacı yüklenicinin bu hüküm gereği yaptığını iddia ettiği fazla imalat için talepte bulunamayacağı, yine şartnamenin 3.1.,3,7 ve 3.12 maddesi hükümleri uyarınca, imar izinlerinin alınmasına yönelik masrafların yüklenilen işin maliyetleri arasında sayıldığı, yüklenicinin bunun için ayrıca talepte bulunamayacağı, yüklenici firmanın geçici kabulden sonra güvenlik hizmet bedellerine ilişkin olarak davalı iş sahibi idareden herhangi bir bedel ödenmesi hususunda talebinin bulunmadığı, bu nedenle 48 günlük güvenlik hizmeti bedelini de talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde: a. Aralarında hukukçunun da bulunduğu farklı bir bilirkişi heyetinden rapor alınmasına dair taleplerinin kabul edilmediğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu,

b. Müvekkilince yapılan mühendislik çalışmaları ile tesisin enerji üretim kapasitesinin sözleşmede belirtilen miktarların üzerine çıkarıldığını, davalı iş sahibinin yararına olan bu imalatın bedelinin ödenmesi gerektiğini,

c. İmar izni alma yükümlülüğünün davalı iş sahibi idareye ait olduğunu, hatta bu konuda bir firmaya yetki verdiğini, yükümlülüğünü yerine getirmediğinden imar izinlerinin müvekkilince alındığını, sözleşmenin İdarenin Yükümlülükleri başlıklı 27. maddesinde izinler ve ruhsatların idarenin yükümlülüğünde olduğunun açıkça belirtildiğini, sözleşme hükümlerinin yanlış yorumlandığını,

d. Tesisin geçici kabulünden sonra, müvekkilince 48 gün boyunca sahada güvenlik hizmeti verildiğini, geçici kabulden sonra müvekkilinin böyle bir yükümlülüğü bulunmadığını, söz konusu bedelin ihtarname ile davalıdan talep edildiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, ... sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil olunmadığından davalı yararına duruşma vekalet ücreti takdir edilmesine yer olmadığına, Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.