Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2025/3013 E. 2026/2090 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1297 E., 2025/653 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/373 E., 2021/307 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü :

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ve dava dışı diğer arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında 19.06.2013 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı yüklenicinin inşaatı bitirip teslim etmemesi nedeniyle gecikme tazminatı için açtıkları davanın kabul edildiğini, ancak davalının halen müvekkiline ait bağımsız bölümleri teslim etmediğini, önceki dava tarihi 27.11.2018 tarihinden sonrası için cezai şart ve kira alacakları olduğunu ileri sürerek, sözleşmede kararlaştırılan gecikme cezasının tespiti ile bu tutardan 9.000,00 TL’nin faizi ile ayrıca gecikme cezası ile karşılanmayan kira kaybının da tespiti ile bu tutardan şimdilik 1.000,00 TL faizi ile tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; 2018 yılından beri anahtarların davacıda olduğunu, 2020 Mayıs ayından Temmuz ayına kadar daireyi satışa çıkardığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taşınmazın dava tarihinden önce davacı arsa malikine teslimi sureti ile ifanın gerçekleştiği veya cezai şarttan açıkça feragat edildiğinin tespit edilemediği, davalı yüklenicinin taşınmazı teslim etmeyerek kira kaybı cinsinden zararın meydana gelmesinde kusurlu olduğu, ayrıca cezai şart ile giderilmeyen gecikme tazminatı cinsinden kira kaybı zararının da talep edebileceği, cezai şart alacağının 113.794,80 TL olduğu, kira kaybı cinsinden gecikme tazminatının toplamda 175.344,80 TL olduğu tespit edildiği taleple bağlılık ilkesi gereğince talep edilen 10.000,00 TL'nin dikkate alındığı, binalar yönünden iskânın alınmadığı, yine sözleşmeye uygun olarak yapılmayan edimlerin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 10.000,00 TL’nin dava tarihinden işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kesinleşen önceki davada, 2018 yılı itibarıyla bağımsız bölümlerin rayiç bedelleri belirlenmiş olup, eldeki davada alınan bilirkişi raporunda da bu bedellere Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi (Yİ-ÜFE) uygulanmak suretiyle 2019-2020 dönemine ilişkin rayiç kira değerlerinin hesaplandığı, Yİ-ÜFE'nin yanlış uygulandığına ilişkin açık ve somut bir sebepte ileri sürülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

Bilirkişi raporunda davalı tanıklarının kira bedeli beyanlarının dahi altında kira bedeli belirlendiğini, çelişkinin giderilmesi için ek rapor alınması gerektiğini, bir kere ıslah hakları olduğundan davayı ıslah etmediklerini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı kira alacağı ve cezai şart istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2026 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart ve gecikme bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde yüklenicinin temerrüde düşmesi halinde gecikilen dönem için rayiç kira bedelinin belirlenmesi, cezai şart bedeli ile birlikte bunu aşan kısım varsa ayrıca bunun da gecikme bedeli olarak yükleniciden tahsiline karar verilmesi gerekir.

Davaya konu bu sözleşme ilişkisine ilişkin olarak Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/441 Esas sayılı dosyasından gecikme bedeli talep edilmiş ve verilen karar kesinleşmiştir. Bu davada farklı bir döneme ilişkin gecikme bedeli talep edildiğinden, talep edilen dönem için rayiç kira bedelinin yeniden belirlenmesi gerekirken, önceki döneme ait olan ve kesinleşen ilamdaki bedelin Yİ-ÜFE oranında artırılarak kira bedelinin belirlendiği anlaşılmaktadır. Bu belirleme, yukarıda belirtildiği üzere, gecikme bedelinin belirlenmesine ilişkin temel ilkelere ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına aykırı olup, davacının temyiz itirazları yerinde olduğundan temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu yönden bozulması gerektiği düşüncemle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayım.