Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2026/1201 E. 2026/2931 K. – Muhkem Eşyayı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 1996/63 E., 1997/22 K. SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık HÜKÜM : İnfazın aynen devamı kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen 03.06.2025 tarihli ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Uyarlama yargılaması yapılırken infaz yasası hükümleri nazara alınmaksızın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı Kanun'un 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; suç tarihinde dosya içeriğine göre, hükümlünün; gece vakti muhkem eşyaya zarar vererek şikâyetçiye ait iş yerine girip bankadan 100 milyon para çalma şeklindeki eylemine uyan, 765 sayılı Kanunun 493/1, 522/1 maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını bozma ile 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için de duruşma açılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin, Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2025 tarihli ve 1996/63 Esas, 1997/22 Karar sayılı ek kararının açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 08.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.