Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/3601 E. 2026/3633 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2323 E., 2024/4781 K. SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece İstanbul Anadolu 52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2022/343 Esas, 2023/432 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a, 152/2-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 05.09.2024 tarihli ve 2023/2323 Esas, 2024/4781 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığa isnat edilen suçun herhangi bir hukuki dayanağının bulunmadığına, her türlü şüpheden uzak inandırıcı ve kesin kanıt bulunmayan sanığın bu suçtan beraat etmesi gerektiğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarının da bu doğrultuda olduğuna, masumiyet karinesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmesi gerektiğine, olayın sanığın izah ettiği şekilde gerçekleştiğine, görgü tanıklarının sanık ...'ın cezaevinde isyan çıkarmak, yangın çıkartmak gibi fiiller için herhangi bir biçimde örgütlü şekilde hareket ettiğine dair beyanda bulunmadıklarına, bunun tam aksini beyan ettiklerine, Sanığın beraat etmesi gerektiğine, mahkeme aksi kanaatte ise lehe olan hükümlerin uygulanmasına, 5271 sayılı kanunun 231. maddesinin uygulanmasına muvafakat ettiklerine ilişkin temyiz isteminden ibarettir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288. ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 52. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,28.04.2026 tarihinde karar verildi.