Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/2207 E. 2025/9592 K.

KANUN YARARINA BOZMA

Tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1.cümle, 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/12/2013 tarihli ve 2012/1092 esas, 2013/840 sayılı kararının 27/01/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde 27/09/2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.cümle, 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Mersin 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/10/2018 tarihli ve 2018/834 esas, 2018/141 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli ve 2018/3910 esas, 2019/1584 sayılı kararı ile Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/12/2013 tarihli kararının usulüne uygun kesinleştirilmediğinden bahisle mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına, hükmün açıklanmasına yer olduğuna ilişkin karar verilmesini takiben, Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/12/2013 tarihli kararının usulüne uygun bir şekilde 10/09/2019 tarihinde kesinleştirilmesi sonrasında, sanığın denetim süresi içinde 27/04/2021 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1.cümle, 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Mersin 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2023 tarihli ve 2022/899 esas, 2023/846 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 14.04.2025 gün ve 94660652-105-33-19769-2024-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.05.2025 gün ve 2025/55157 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE; Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan tehdit suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 12 yıl olacağı, suç tarihinin 15/08/2012 olduğu, sanığın savunmasının 18/11/2013 tarihinde alındığı, bu tarihte zamanaşımı süresinin kesildiği, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 10/09/2019 tarihinde kesinleşmesi ile zamanaşımı süresinin durduğu, sanığın denetim süresi içerisinde 27/04/2021 tarihinde işlediği suç nedeniyle zamanaşımı süresinin yeniden işlemeye başladığı, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 10/09/20 19... /04/2021 tarihleri arasında (1 yıl 7 ay 17 gün) dava zamanaşımı süresinin duracağı, sanığın savunmasının alındığı 18/11/2013 tarihinde yeniden işlemeye başlayan 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, zamanaşımının durduğu süreler (1 yıl 7 ay 17 gün) mahsup edildikten sonra hükmün açıklandığı 25/10/2023 tarihine kadar gerçekleştiği cihetle, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Sanık ...'ın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli dava zamanaşımının (Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.09.2019 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 27.04.2021 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenmekle; buna göre oluşan 1 yıl 7 ay 17 günlük durma süresi de dikkate alındığında) sanığın savunmasının alındığı tarih olan 18.11.2013 ile hükmün açıklandığı 25.10.2023 tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, Mersin 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2023 tarihli ve 2022/899 esas, 2023/846 karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında tehdit suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun’un 223/8 inci maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, hükmolunan cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.