Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/1797 E. 2023/10767 K. – Silahla Tehdit

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3556 E., 2020/2576 K. KATILANLAR : ..., Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan kabulü ile sanığın beraatine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Tavas Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2018 tarih ve 2018/197 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanunun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi gereği cezalandırılması istemiyle iddianame düzenlenmiştir. 2. Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2018 tarihli ve 2018/127 Esas, 2018/178 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir. 3. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2018/627 Esas, 2019/434 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi gereği 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2018/627 Esas, 2019/434 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılamada, 25.11.2020 tarihli ve 2019/3556 Esas, 2020/2576 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemleri Mağdurun samimi beyanları ile atılı suçun işlendiğinin sabit olduğu ve tanığın tanıklıktan çekilmesinin mağdur aleyhine yorumlanamayacağı ve mağdurun, sanığa iftira atması için herhangi bir sebebinin bulunmadığına, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanığın, mağdurun damadı olduğu, 22.01.2018 günü saat 11.00 sıralarında sanığın mağdurun evine gittiği, tam olarak belirlenemeyen bir para isteme sebebi ile mağdur ve sanık arasında tartışma çıktığı, sanığın, silahtan sayılan tara aletini çıkarıp mağdura gösterdiği ve "Seni ölünce kabirden çıkarıp tecavüz edeceğim" diyerek tehdit ettiği maddi vakıa olarak kabul edilmiştir. 2. Mağdurun kızı olan ve olay sırasında bulunan tanık A. soruşturma aşamasındaki ifadesinde; mağduru doğrulayarak, sanığın mağdura tara göstererek tehdit ettiğini söylemiştir. Görevsiz mahkemede alınan savunmasında ise soruşturma ifadesini tekrarlamış ama tanığa, tanıklıktan çekinme hakkı hatırlatılmamıştır. Görevli mahkemede alınan savunmasında ise tanıklıktan çekinmiştir. 3. Sanık aşamalarda atılı suçlamayı inkar ederek, suç tarihinde kayın pederini sormak için kayın validesinin evine gittiğini ve kayın validesinin yaptığı evliliği sindiremediğinden dolayı kendisine küfrederek cevap verdiğini söylemştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2018/627 Esas, 2019/434 Karar sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, suçun sübutunun katılan iddiası ve tanık A.'nın anlatımlarıyla sübut bulduğunun belirtildiği, tanık A.'nın sanığın baldızı olduğu, 5271 sayılı Kanun'un tanıklıktan çekinme başlıklı 45 inci maddesine göre tanıklıktan çekinebilecek kişilerden olduğu, ancak tanık A.'nın beyanının tanıklıktan çekinme hakkının hatırlatılmaksızın alınması nedeniyle hükme esas alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, duruşma açıldıktan sonra, talimatla dinlenen tanık A.'nın tanıklıktan çekindiği, bu durum karşısında, katılanın soyut iddiası dışında, sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin elde edilemediği, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan kurum vekilinin istinaf isteminin kabulüyle, ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanığın katılana yönelik silahla tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi gereğince sanığın beraatine karar verilerek hüküm kurulmuştur. IV. GEREKÇE Sanığın aşamalardaki beyanlarında mağdurun kızı ile evlenmesi dolayısıyla mağdur tarafından kendisinin benimsenmediğini iddia ettiği ve olayın tek tanığının, mağdurun kızı ve sanığın baldızı olan A.S.'nin olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 45 inci maddesi uyarınca tanıklıktan çekinme hakkı bulunan, soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcısı ve kovuşturma aşamasında tanıklıktan çekinme hakkını kullanmayarak ya da hatırlatılmadan tanıklık yapan ancak istinaf aşamasında tanıklıktan çekinme hakkını kullanan, mağdurun kızı ve sanığın baldızı olan A.S.'nin tanıklıktan çekinmiş olması nedeniyle önceki beyanlarının aynı Kanun'un 210 uncu ve 217 nci maddeleri uyarına hükme esas alınması mümkün olmadığından ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2019/3556 Esas, 2020/2576 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 22.05.2023 tarihinde karar verildi.