Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/6912 E. 2013/21166 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanıklar savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Tanık ... beyanı ve yakalama tutanağı içeriğine göre; sanığın hırsızlık eylemini saat 04.00 ila 05.00 arasında işlediğinin anlaşıldığı, suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında; güneşin saat 06.12 'de doğduğunun anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCK’nun 6/1-e maddesi tanımlamasında gece sayılan zaman diliminde işlendiği halde; 5237 sayılı TCK’nun 143.maddesiyle artırım yapılmaması; polislerce çevrede yapılan araştırmada görülen sanıkların yakalanmak için kovalandıkları sırada yakınan ...'e ait iş yerinden çaldıkları bıçağı yere attıkları, yakınan ...'ın çalınan ayakkabılarının ise sanık ... Konakçı'nın ayağında iken ele geçirildiği, bu durumda rızai iade koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeden, sanıklar hakkında TCK’nın 168.maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderinin sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline”ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderinin ayrı ayrı yükletilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.