Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/25084 E. 2013/692 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2009/25084
Karar No
2013/692
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması yerinde ilavesi mümkün görüldüğünden; 5237 sayılı TCY'nın 141/1 olan uygulama maddesinin 142/1 olarak yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata kabul edildiğinden; sanığın,yakınanın işyerine müşteri gibi girerek yakınanın dalgınlığından istifade edip tezgahın altındaki cep telefonunu hırsızlaması biçimindeki eylemin 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması; sanığın kolluk görevlilerince kesintisiz takip sonucu yakalandığında, yapılacak üst aramasında ele geçirilmesi muhakkak olan suça konu konu cep telefonunu talep üzerine cebinden çıkarıp kolluk görevlilerini verdiği somut olayda koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılması; sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 142/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezası üzerinden anılan Yasanın 35. maddesiyle 1/4 oranında indirim yapılırken 9 ay yerine 8 ay, sonuçta da 3 ay yerine 2 ay 20 gün olarak eksik hapis cezası belirlenmesi; tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle,eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.1.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/25084, K. 2013/692, T. 21.01.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2009-25084-e-2013-692-k-5c908bddb814