Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/19636 E. 2011/9079 K.

Hırsızlık suçundan sanık ...'nun, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1-son, 81/2-3 maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair BALIKESİR 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2001 tarihli ve 2000/1422 esas, 2001/922 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren lehe kanun hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda malın değerinin azlığına rağmen aynı suçtan mükerrirlik hususunun yer almadığı ve bu durumun sanık lehine olduğundan bahisle sanığın 765 sayılı Kanun'un 492/1, 5237 sayılı Kanun'un 145. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 15/06/2005 tarihli ve 2000/1422 esas, 2001/922 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 14/08/2009 gün 45101 ve sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının 10/09/2009 gün ve KYB/2009/ 199248 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 29/09/2009 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğunun gözetilme- mesinde,

2- 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme gözetilmeksizin, sanık hakkında temel cezanın 765 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesini müteakip, aynı suçtan mükerrir olan sanık hakkında tayin olunan cezadan indirim yapılamayacağına ilişkin 765 sayılı Kanun'un 522.maddesinde yer alan düzenlemeyle ilgili 5237 sayılı Kanun'da hüküm bulunmadığından bahisle malın değerinin azlığı nedeniyle sanık hakkında tayin olunan temel cezadan 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi gereğince yarı oranında indirilerek, karma uygulama yapılmak suretiyle karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Hırsızlık suçundan dolayı Balıkesir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2001 tarihli ve 2000/1422-2001/922 sayılı kararı ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 493/1-son, 522, 81/2-3. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay hapis cezasına hükümlü ...’nun bu cezanın infazı sırasında 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun hükümleri nazara alınarak lehe olan Kanunun uygulanması hususunda Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığınca vuku bulan talep üzerine, söz konusu kararın kaldırılarak adı geçen hükümlünün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 492/1, 145. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile hükümlendirildiği anlaşılmışsa da;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin “olaya” uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, infaz aşamasında, kazanılmış hakkın, suçun nitelendirilmesi ve uygulanan yasa maddeleri yönünden olmayıp, cezanın süresi yönünden olması gerektiğinin gözetilmeden, kesinleşen karardaki uygulama maddesi de değiştirilerek, karma uygulama yapıldığı anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK.nun 309 ve 310. maddeleri uyarınca kanun yararına bozma yoluyla ilgili bir değerlendirme yapılıp yapılmayacağının takdiri ile bunun sonucuna göre inceleme yapılmak üzere Dairemize iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.