Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/19662 E. 2011/8721 K.

Geceleyin silahla gasp suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-a-h, 62/2.maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53/2.maddesi gereğince cezasının infazı tamamlanıncaya kadar 53/1.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına, sanığın Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2003 tarihli ve 2001/1027 esas, 2003/1229 karar sayılı ilamıyla 151.856.000 Türk lirası ağır para cezasına mahkum olmuş olması ve bu cezasının 06/06/2004 tarihinde infaz edilmiş olması nedeniyle anılan kanun'un 58.maddesi gereğince hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına dair GAZİANTEP 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2006 tarihli ve 2005/493 esas, 2006/193 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 06/08/2009 gün ve 43291 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığının 02/09/2009 gün ve KYB/2009/195064 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 29/09/2009 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre;

1- Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetindeki 151.856.000 Türk lirası ağır para cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 305/1-son maddesi uyarınca kesin olması ve tekerrüre esas alınamaması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı,

2- Sanığın, 5237 sıyılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1-c maddesindeki haklardan, ancak koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılacağı,

Gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre;

Sanık ve savunmanının yokluğunda Mahkemece verilen 27.04.2006 günlü hüküm sanık ... savunmanı Av. Özlem İnce'ye 15.05.2006 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, temyiz yasa yoluna başvurulmadığı; ilkeleri, Ceza Genel Kurulunun 30.01.2007 gün ve 9-18 sayılı kararında açıklandığı üzere; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin belirtildiği; anılan kararda kanun yolu için öngörülen 7 günlük sürenin "tefhimden" başlayacağının bildirilmesiyle yapılan tebliğin kendisine bağlanan sonucu doğurmayacağı ve kararın kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında;

Kanun yararına bozmanın hakim ve mahkemelerce gerekli işlemler veya yargılama yapılarak verilen ve Yargıtay’dan geçmeksizin kesinleşen karar ve hükümlere karşı istenebileceği gözetilerek;

1- Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2006 tarih ve 2005/493 Esas 2006/193 karar sayılı kararı kesinleşmediğinden kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE,

2- Sanık ... savunmanına anılan karara karşı; başvurabileceği yasa yolu, süresi ve sürenin hangi tarihten itibaren başlayacağı, incelemeyi yapacak merci, başvurunun hangi makamlara ve ne şekilde yapılacağı hususlarını gösterir biçimde açıklamalı olarak yeniden yöntemine göre tebligat yapılıp, buna ilişkin belge ve sunarlarsa temyiz dilekçeleri de eklendikten ve hükmün temyizi halinde, esas hakkında görüş içeren tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 22.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.