Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/18466 E. 2013/2114 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın 04.11.2002 ile 07.11.2002 tarihleri arasında Telekom Müdürlüğünün telefonla görüşme listesindeki saatlere göre geceleyin, yakınana ait iş yerine birden fazla olarak yerden 3.50 cm uzunluğundaki balkona şahsi çeviklik gerektirecek şekilde balkonun yanındaki ağaç gövde ve dallarına tutunarak çıkıp girdiği, balkondaki telefona ait iç tesisat ve dış tesisat telinin birleştiği yerdeki kablosunu sıyırarak telefon bağlamak suretiyle, kurulu ... telefon hattıyla görüşmeler yaptığının anlaşılması karşısında; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle TCK'nın 493/1, 80, ; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın 163/2, 43, 53, 116/1-4, 43, 53 ( geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden uzlaşma hükümleri değerlendirilip), sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiği dikkate alınmadan, sanığın eyleminin 5237 sayılı 142/1-b, 43/1, 116/1, 43/1. maddesine uyacağı belirtilip hatalı karşılaştırma yapılarak hüküm kurulması, Kabule göre de;

1- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında; 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle, aynı Yasanın 58/6. maddesinde düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nın 58/6. madde ve fıkrası uyarınca, mükerrirlere göre infaz rejimine karar verilip ve anılan yasanın 58/7. madde ve fıkrası uyarınca süre belirtilmeksizin denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, infaz yetkisini sınırlayacak biçimde cezanın infazından sonra "1 yıl" denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 13.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.