Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/13230 E. 2012/13098 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde; Kararın sanık ... ...'in yüzüne karşı sanık savunmanının yokluğunda verildiği, sanığın kararı temyiz etmediği, sanık savunmanının kararı süresinden sonra temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık ... ... savunmanının bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. Maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince; Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK’nun 61. maddesine aykırı olarak anılan Yasanın 35. maddesinin 143. maddesinden önce uygulanması; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 765 sayılı Yasa bakımından dayanılan yasa maddelerinin ve belirlenen cezaların denetime olanak sağlanmak üzere gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, mahkemece uygulamaya göre 5237 sayılı Yasa hükümleri, 765 sayılı TCY'nın 493/1, 62, 59. maddelerine göre sanık yararına olup, sonuca etkili olmadığından; 5237 sayılı TCY'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, 5237 sayılı Yasa hükümlerine göre eylemin hırsızlığın yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4. maddesi uyarınca işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151. maddesi uyarınca mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu halde bu suçlarla ilgili uygulama yapılmaması; sanığın, diğer sanık ... ile birlikte suçun işlendiği tekel bayiinden suça konu eşyaları alıp çıkarken görülmeleri üzerine suça konu eşyaları bırakıp kaçtıklarının ve daha sonra yakalandıklarının anlaşılması karşısında, somut olayda sanığın etkin pişmanlık iradesi ile hareket etmediği, “etkin pişmanlık” müessesesine yanlış anlam verilerek cezasından uygulama yeri olmayan 5237 sayılı TCY'nın 168. maddesi ile indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın neden olduğu yargılama giderinden payı oranında sorumlu tutulması yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkartılıp, "yargılama giderinin sanık ...'tan payı oranında alınmasına" cümlesi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.