Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/6828 E. 2011/8836 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, kamu görevlilerine hakaret, görevli memura görevini yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazının, 5237 sayılı TCK'nın 265/1. maddesinde tanımlanan kamu görevlisine görevini yaptırmamak için direnme suçu ile sınırlı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

I- Kamu görevlilerine hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi ile uygulama yaparken hapis cezasının 1 yıl 3 ay 9 gün yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 2 ay 6 gün olarak hükmolunması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3. fıkrası gözetilmeden, 1.fıkrasının (c) bendinde belirtilen haktan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak,yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar;(c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle,diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Hırsızlık ve kamu görevlisine görevini yaptırmamak için direnme suçlarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hırsızlık suçunun, alışveriş sırasında mağdura ait dükkan içerisinde işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b.maddesine uyduğu gözetilmeden, anılan Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2- Sanığın kovuşturma aşamasında çaldığı malların parasını mağdur Bayram ...'a ödediği kabul edildiğine göre, hırsızlık suçundan kurulan hükümde hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi ile cezasında indirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Kasten işlemiş olduğu suçta hapis cezalarıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (c) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 265/1. maddesinde tanımlanan kamu görevlilerine görevlerini yaptırmamak için direnme suçundan kamu davası açıldığı ve hükmün gerekçesinde de bu suçun ayrıca sübut bulduğu kabul edildiği halde, bu suç için ayrıca bir hüküm kurulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.