Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/3791 E. 2010/1207 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerekir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre suç oluşturan eylemler nedeniyle temel cezanın anılan Yasanın 61. maddesindeki ölçütlerde gözetilerek ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması bakımından duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2.5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hükümlünün yakınanlara ait evlerin kapı kilitlerini kırmak suretiyle hırsızlıkları yaptığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b. maddesinde belirtilen hırsızlık ve 151/1 maddesindeki mala zarar verme suçlarının yanı sıra aynı Yasanın 116/1.( eylemlerin gece sayılan zamanda işlendiklerinin saptanmaları halinde

116/1-4) Maddesindeki konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu gözetilmeden bu konuda uygulama yapılmaması,

3- Suçların geceden sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde gösterilmeden, yakınanlara yönelik eylemler nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 143/1. maddesiyle ayrı ayrı uygulama yapılması,

4-Hükümlü hakkında 5237 sayılı TCY.nın 53. maddesinde öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Hükümlünün yakınanlar ... ve ...’a yönelen eylemlerine uyan 765 Sayılı TCY.nın 493/1, 522, 523, 59; mağdurlar ... ve ... ...’e yönelik suçlar için aynı yasanın 493/1, 522, 59; yakınan ... ’a karşı işlenen eylem için adı geçen yasanın 493/1, 59. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan yakınanlar ... ve ...’a yönelen eylemler için 142/1-b ( gece olduğunun saptanması halinde 143), 168, 62; 151/1, 62 ve 116/1, ( koşulları oluştuğu takdirde 116/1-4), 62; mağdurlar ..., ... ve ... ...’e yönelik suçlar için aynı yasanın 142/1-b,( gece olduğunun saptanması halinde 143), 62 ; 151/1, 62 ve 116/1 (koşulları oluştuğu takdirde 116/1-4), 62. maddeleriyle 5271 sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanması durumunda 5237 sayılı yasanın, aksi takdirde 765 sayılı yasanın hükümlü yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,

6-Hüküm tarihinden sonra 8.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. fıkraları gereği yakınanlar ... ve ...’e yönelik eylemler nedeniyle hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.