Yargıtay · 5. Hukuk Dairesi

Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2025/8953 E. 2026/3341 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/8953
Karar No
2026/3341
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/3684 Esas, 2025/597 Karar KARAR : Aktif husumet yokluğu nedeniyle ret/Pasif husumet yokluğu nedeniyle ret/Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın devreden davacı ... yönünden aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... Belediyesi Başkanlığı yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiştir. Davacı ... vekili 07.04.2025 tarihli tavzih dilekçesi ile vekâlet ücreti yönünden kararın düzeltilmesini talep etmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi 21.04.2025 tarihli ek karar ile davacılardan kendisini vekil ile temsil ettiren ...'ın payına isabet eden bedel yönünden vekâlet ücretine hükmedildiği, diğer davacılar ise kendilerini vekil ile temsil ettirmediğinden lehlerine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği gerekçesiyle tavzih isteminin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili, ek karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince, miktar veya değeri her paydaş için 238.730,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Temyizdeki parasal sınırların uygulanmasına ilişkin 6100 sayılı Kanun'un Ek-1 inci maddesine 14.11.2024 tarihinde yürürlüğe giren, 7531 sayılı Kanun'un 22 inci maddesi ile “İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır." şeklinde üçüncü fıkra eklenmiş, akabinde bu fıkra 04.06.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 20 inci maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ve aynı Kanun ile 6100 sayılı Kanun'un EK-1 inci maddesinin ikinci fıkrası "200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir. Dosya içeriğine göre; Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinin 13.02.2025 olduğu ve 7550 sayılı Kanun'un 20 inci maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un Ek-1 inci maddesinin ikinci fıkrasına getirilen değişikliğin yürürlükte olduğu anlaşıldığından hüküm altına alınan miktar dava tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır. Açıklanan sebeple davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekir . Davacı ... vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre hükmedilen vekâlet ücreti kabul ya da reddedilen edilen miktarı geçemez hükmü gereği kendisini vekil ile temsil eden ...'ın payına isabet eden bedel yönünden vekâlet ücretine hükmedilmesi yerinde olduğundan Bölge Adliye Mahkemesince 21.04.2025 tarihli ek kararının onanması gerekir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; A.Davalı İdare Vekilinin Temyizi Yönünden; Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

B. Davacı ... Vekilinin Temyizi Yönünden; Davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Davalı ... Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı ...'dan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2025/8953, K. 2026/3341, T. 25.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-hukuk-dairesi-2025-8953-e-2026-3341-k-2d345216b54e