Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2025/16931 E. 2026/637 K. – Nüfus Kayıtların

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/3842 Esas, 2025/2139 Karar

Taraflar arasındaki nüfus kayıtlarının düzeltilmesi davasında yapılan yargılamada, talep edenler vekili tarafından reddi hakim yoluna başvurulmuş, reddi hakim talebini inceleyen merci tarafından 18.07.2025 tarihli ve 2025/18 Değişik İş, Esas, 2025/19 Karar sayılı kararıyla hakiminin verdiği usul ve esasa ilişkin kararların asıl dava dosyası ile birlikte kanun yolu denetimine tabi olduğu, hakimin taraflı davrandığına ilişkin somut ve kesin bir delil sunulmadığı, özellikle ret sebeplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinde sayılı sebeplerden olmadığı, Mahkemece yargılamanın sonlandırılması amacıyla çaba gösterildiğinin açık ve sabit olduğu gerekçeleriyle davalıların hakimin reddine yönelik istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararın talep eden tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 12.09.2025 tarihli ve 2025/3842 Esas, 2025/2139 Karar sayılı kararı ile Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları ile delillerinin dosya kapsamına ve yasalara uygun olarak değerlendirip verilen kararın, usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına ve özellikle ret sebeplerinin 6100 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinde sayılı sebeplerden olmadığı, dosya hakiminin verdiği usul ve esasa ilişkin kararların asıl dava dosyası ile birlikte kanun yoluna başvurulacağı, verdiği bu kararlarından dolayı taraflı davrandığına ilişkin bir delil bulunmadığının anlaşılmasına göre reddi hakim talebinin reddine dair verilen kararın doğru olduğu gerekçesiyle reddi hakim talebinde bulunanların istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının talep edenler vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 30.10.2025 tarihli ek kararıyla; kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle reddi hakim talebinde bulunanın temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.10.2025 tarihli ek kararı talep edenler vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, 6100 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 362 inci maddesi uyarınca hâkimin reddine ilişkin merci kararları hakkında verdikleri kararlar kesin olup 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemeyeceğinden temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.10.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.