Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2026/3778 E. 2026/8732 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2021/128 Esas, 2022/1881 Karar SUÇ: Tefecilik HÜKÜM: İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılarak sanıklar hakkında atılı suçtan ayrı ayrı mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin sanıklar müdafiine 16.11.2022 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen yasal süre içerisinde temyiz talebinde bulunmadığı ancak 29.11.2022 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu, dilekçe ekinde yer alan 23.11.2022 tarihli doktor raporları nazara alındığında yasal koşulları oluşan eski hale getirme talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Tayin olunan ceza miktarlarına nazaran yasal koşulları bulunmadığından sanıklar müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299. maddesi uyarınca reddine ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2020 tarihli ve 2019/218 Esas, 2020/240 sayılı Kararı ile sanıkların tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. B. İstinaf O yer Cumhuriyet savcısının, katılanlar Ankara ... ve ... vekillerinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme sonucu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2021/128 Esas, 2022/1881 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükümleri kaldırılarak sanıkların zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 241/1, 43/1, 62... /2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 4.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık ... tarafından katılanlara borç para verilmesinin taraflar arasındaki dostluk ve ticari ilişki kapsamında olduğuna, yaşanan anlaşmazlıklar üzerine sanıklar hakkında suç isnadında bulunulduğuna, tefecilik suçunun unsurlarının oluşmadığına, somut herhangi bir delile dayanmaksızın çelişkili katılan ve tanık beyanlarına itibar edilerek sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulduğuna, delil yetersizliği sebebiyle beraat kararları verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Katılanların, sanıklar ile aralarında ticari ilişki olmamasına rağmen para alışverişinde bulundukları, sanıkların banka havalesi yoluyla katılanlardan ...'a 32.000,00 TL, ...'a 30.000,00 TL, ...'e 39.000,00 TL, ... 5.000,00 TL gönderdiği ve karşılığında belirli oranlarda faiz bedelleri ekleyerek ödenen paraları elden olacak şekilde tahsil ettikleri halde sanık ...'un kendisini alacaklı göstermek suretiyle ödenen meblağlar üzerinden icra takibi başlattığı iddiası ile açılan kamu davalarında; dosya kapsamı, sanık savunmaları, katılanlar ile tanık beyanları nazara alındığında, sanık ...'un banka havalesi ile gönderdiği bedeller üzerinden icra takibi başlatmış olduğu, verilen miktarın üzerinde tahsilat yapıldığına dair tespit bulunmadığı, kolluk araştırmasında sanıkların tefecilik yaptıklarına dair tespit yapılmadığı, katılanların sanıklara haricen ödeme yaptıklarına ilişkin bilgi ve belge sunamadıkları, sanıklar ile katılanlar arasında faiz anlaşması olduğuna, kazanç elde etmek amacıyla ödünç para verildiğine dair birbiri ile çelişkili soyut beyanlar dışında sanıkların cezalandırılmalarına yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraat hükümlerine ilişkin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin kaldırılarak sanıklar hakkında ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması, Kabule göre de; 28.06.2024 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesine aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, bozma kararının içeriği de gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere hükmü bozulan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2026 tarihinde karar verildi.