Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/11359 E. 2026/7364 K. – İcrai Davranışla

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1473 Esas, 2025/182 Karar SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM: İlk Derece Mahkemesince sanıkların eylemlerinin sübutu halinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği kabulüyle bu suçtan verilen beraat hükümlerinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2021 tarihli ve 2019/10 Esas, 2021/351 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davalarında sanıkların eylemlerinin sübutu halinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği kabulüyle bu suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a madde-fıkra ve bendi gereği ayrı ayrı beraatlerine hükmedilmiştir. B. İstinaf Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine yapılan inceleme neticesinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 21.01.2025 tarihli ve 2023/1473 Esas, 2025/182 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasının vekalet ücretinine ilişkin 4. bendinin hükümden çıkarılarak yerine; "Beraat eden sanıklar kendilerini ortak vekille temsil ettirdiklerinden hüküm tarihinde geçerli Avukatlık Asgari Ücret tarifesi gereğince 8200 (Sekizbinikiyüz) TL. maktu vekalet ücretinin maliye hazinesinden alınarak sanıklara verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanıklar hakkında verilen beraat kararlarının hukuka aykırı olduğuna, müvekkili adına tahsil edilen paraların müvekkiline bildirilmediğine ve kendisine ödenmediğine, mutabakat belgesinde müvekkilinin imzası bulunmamasına rağmen belgeye dayanılarak sorumluluk yüklendiğine, sanıklara isnat edilen eylemlerin zimmet suçuna vücut verdiğine, haklarında verilen beraat kararlarının kaldırılarak sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanıklar hakkında beraat kararları verildiği halde karar başlığında suç tarihi ve yeri gösterilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/2-c madde-fıkra ve bendine muhalefet edilmesi mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak değerlendirilmiştir. Sanıkların leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince verilen Kararlarda, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2026 tarihinde karar verildi.