Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/10028 E. 2026/6996 K. – İhmali Davranışl
Konu: İhmali Davranışla Görevi Kötüye Kullanma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/10028
- Karar No
- 2026/6996
- Karar Tarihi
- Konu
- İhmali Davranışla Görevi Kötüye Kullanma
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/441 Esas, 2024/177 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan iki kez mahkumiyetine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmümlerin 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2022 tarihli ve 2021/555 Esas, 2022/489 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1 ve 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3, 5. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunluklarına ve 58. maddesi uyarınca hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına hükmolunmuştur.
B. İstinaf Sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 18.01.2024 tarihli ve 2023/441 Esas, 2024/177 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin kaldırılarak sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257/2 ve 62. maddeleri uyarınca iki kez 2 ay 15 gün ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluklarına ve 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına hükmolunmuştur.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Katılanların iddialarını destekleyen kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığına, sanığın işlemleri katılanların bilgi ve talimatları doğrultusunda yerine getirdiğine, katılanların amacının vekalet ücretinden kurtulmak olduğuna, sanığın senedi ve belgeleri hapis hakkı kapsamında elinde tuttuğuna, lehe delillerin yeterince değerlendirilmediğine, masumiyet karinesinin ihlal edildiğine, katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, İstinaf Mahkemesi kararlarının bozularak sanık hakkında beraat kararları verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde karar verildi.