Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/5473 E. 2026/6990 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2022/5473
Karar No
2026/6990
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2067 Esas, 2022/261 Karar SUÇLAR : Rüşvet verme (sanıklar ... ve ... hakkında), rüşvet alma (sanıklar ... ve ... hakkında) HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesince sanıklardan ... ve ... hakkında iddianamedeki (6) numaralı olay, ... ve ... hakkında iddianamedeki (5) numaralı olay yönünden verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak beraat kararları verilmek suretiyle hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi, sanık ... hakkında iddianamedeki (4) numaralı olay yönünden verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A.İlk Derece Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2020 tarihli ve 2016/344 Esas, 2020/128 sayılı Kararı ile sanık ...'in iddianamedeki 1 ve 6 numaralı olaylar nedeniyle rüşvet alma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 252/2-1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına, sanıklardan ...'ın 6 numaralı, ...'ün 5 numaralı olaylar nedeniyle rüşvet verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 252/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına, sanık ...'ın 5 numaralı olay nedeniyle rüşvet verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 252/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına, sanık ...'in 4 numaralı olay nedeniyle yargılandığı rüşvet alma suçundan ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a-b madde, fıkra ve bentleri gereğince beraatine hükmolunmuştur. B.İstinaf Sanıklar müdafiilerinin, katılan vekilinin ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talepleri üzerine duruşmasız olarak yapılan inceleme neticesinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 10.02.2022 tarihli ve 2020/2067 Esas, 2022/261 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince 6 numaralı olay kapsamında ... hakkında, 5 numaralı olay kapsamında ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılmasına, ... hakkında zincirleme suç hükümlerine dahil edilen 6 numaralı olayın hükümden çıkarılmasına, her bir sanığın anılan olaylar nedeniyle beraatlerine karar verilmek suretiyle hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine, yine sanık ... hakkında 4 numaralı olay kapsamında verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanıklar ... ve ...'ın 6 numaralı, ... ve ...'ın ise 5 numaralı olaylarda üzerilerine atılı rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarını işlediklerinin sabit olduğunu, dosyadaki delillerden bu hususların anlaşılması nedeniyle sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanık ...'in 4 ve 6 numaralı olaylar, sanık ...'ın 6 numaralı, sanıklar ... ve ...'ün ise 5 numaralı olaylarda üzerilerine atılı suçları işlediklerinin tüm dosya kapsamıyla sabit olduğuna, bu nedenle atılı suçlardan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık ... hakkında iddianamedeki 8. olay nedeniyle zimmet suçundan açılan Kamu davasına ilişkin mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen Bölge Adliye Mahkemesinin beliren takdir ve kanaatinin usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi gereği Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2022/5473, K. 2026/6990, T. 18.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2022-5473-e-2026-6990-k-48b666b33547