Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/10009 E. 2026/5566 K. – İhmali Davranışl
Konu: İhmali Davranışla Görevi Kötüye Kullanma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/10009
- Karar No
- 2026/5566
- Karar Tarihi
- Konu
- İhmali Davranışla Görevi Kötüye Kullanma
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2168 Esas, 2023/2386 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2023 tarihli ve 2022/449 Esas, 2023/109 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2-3. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 25.12.2023 tarihli ve 2023/2168 Esas, 2023/2386 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün yedinci paragrafından sonra gelmek üzere; "Suçun TCK’nın 53/1-(e) maddesinde yazılı hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği anlaşıldığından, TCK'nın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere sanığın takdiren 1 Ay 8 Gün süre ile TCK’nın 53/1-(e) maddesinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan yoksun bırakılmasına,” şeklinde paragrafın eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek sanığın ve katılanın istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Katılanın vekilliğini üstlendiği Yeşiolva Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/163 Esas sayılı dosyada gerekçeli kararı temyiz etmemesi sonucunda katılanın zararının bulunmadığına, hakkında verilen mahkumiyet hükmünün eksik inceleme neticesinde verildiğine, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir. Katılanın Temyiz İstemi
Sanığa verilen hapis cezasının miktarının az olduğuna, cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve denetim sürecinde suç işlendiği kabul edilmesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesince ihbarda bulunulmamasının usul ve yasaya aykırı olduğundan istinaf mahkemesinin kararının bozulması gerektiğine yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe "22.05.2018" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında hatalı şekilde "2019" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli ve 2014/27 Esas, 2014/207 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/11. maddesi gereğince ele alınması hususunda mahallinde her zaman ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına hükmedilmesi, Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanması sırasında hak yoksunluğuna ilişkin sürenin hükümde belirtilen gün sayısı esas alındığında "38 gün" yerine hatalı olarak "1 ay 8 gün" şeklinde belirlenmesi, Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılıkların Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar yönünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmünün altıncı bendinde yer alan "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" şeklindeki ibarenin hüküm fıkrasından çıkarılması ve bu hükme İstinaf Mahkemesi tarafından eklenen paragrafta yer alan "1 ay 8 gün" ibaresinin "38 gün" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Burdur Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,02.04.2026 tarihinde karar verildi.