Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/11032 E. 2026/7159 K. – Rüşvet Vermeye

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI: 2022/409 Esas, 2023/118 Karar SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs HÜKÜM: Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

Mahalli mahkemece verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 317. maddesine göre İçişleri Bakanlığının kamu görevlisi olmayan sanığa isnat edilen rüşvet verme suçundan doğrudan zarar görmediği, anılan suç bakımından kamu davasına katılma ve hükmü temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Bozma Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli Kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30.06.2022 tarihli ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2023 tarihli ve 2022/409 Esas, 2023/118 sayılı Kararı ile sanığın rüşvet vermeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 252/1, 252/4 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Lehe tanık beyanlarına itibar edilmediğine, mahkemece delillerin takdirinde hata yapıldığına, mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve resen nazara alınacak sair nedenlere ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.06.2015 tarihli ve 2014/11-568 Esas, 2015/244 sayılı Kararında da ifade edildiği üzere, bozma kararı sanık lehine olsa dahi bozmadan sonra yapılan yargılamada sanık, katılan ve varsa vekillerine duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ olunması, duruşma gününden haberdar edilmeleri, tebligat yapılamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen sanığın duruşmaya gelmemesi halinde, verilecek ceza bozmaya konu olan cezadan daha hafif ise yargılamaya devam olunarak bir karar verilmesi gerektiği halde, sanığın bilinen son adresi olan 28.10.2013 tarihli duruşma tutanağında geçen adresi yerine farklı bir adrese davetiye çıkarıldığı ancak tebligatın iade edildiği anlaşılmakla, sanık ve müdafiine usulüne uygun olarak bozma ilamı ve duruşma günü meşruhatlı davetiye ile tebliğ edilmeden bozmaya uyularak yargılamaya devamla hüküm verilip 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/2 ve 308/8. maddelerine aykırı hareket edilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR 1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 3 21... /son maddeleri uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2026 tarihinde karar verildi.